Terug naar AFF

Festivalverslag

Posted by Thijs De Backer on August 7, 2021

Het zomert en dat betekent: tijd voor festivals! Dankzij een bijzonder aantrekkelijke line-up voor een gratis festival besloten een vriend en ik om naar het verre Genk af te reizen voor 'Terug naar AFF'. Het festival, normaal georganiseerd onder de naam Absolutely Free Festival, mocht in 2019 nog internationale namen als Joy Orbison, Kelly Lee Owens en Let's Eat Grandma ontvangen. En dat allemaal voor de prijs van... drie lege batterijen.

Dit jaar noodgedwongen in afgeslankte vorm (500 mensen per dag in bubbels) en vooral Belgisch talent maar daarom niet minder kwaliteitsvol, dat was de belofte van 'Terug naar AFF'. Met negen acts op twee podia was er alleszins voldoende potentieel om goede muziek te ontdekken.

Lander & Adriaan zorgen voor eerste stroomstoot

Limburgs talent Lo-Lee-Ta mocht het evenement aftrappen en deed dat met enkele tedere synthpopliedjes. Hun sound valt nog het beste te vergelijken met die van Portland en dat werkte wel goed in de avondzon. De electronicastage, die nogal ongemakkelijk bovenop een heuvel was gepositioneerd, werd vervolgens geopend door Niels Orens die zijn cello als startpunt gebruikte voor een mooie liveset. Orens schipperde tussen verschillende genres waarbij hij soms onverwacht noisy uit de hoek durfde te komen. Een jongeman met een duidelijke visie.

... Meetsysteem op Terug naar AFF.

Vervolgens was het de beurt aan de enige buitenlandse act van de avond met Meetsysteem. Op plaat een leuke sound dus ik was toch wel benieuwd maar helaas, zelfs rekening houdend met de speciale zangstijl, was dit te vals om van te kunnen genieten. De grappige lyrics en chaotische bindteksten konden het optreden nog enigszins redden. Gelukkig bracht Shoko Igarashi soelaas met een verrassende mix van live elektronica die teruggreep naar haar Japanse roots. Met synths, EWI, saxofoon en dwarsfluit ontstond er een mengelmoes dat op zijn meest stuiterige momenten deed denken aan Kero Kero Bonito maar anderzijs ook aan typisch Japanse games en hun soundstracks.

Origineel aangekondigd als headliners hadden Lander & Adriaan het momentum dus mee voor een spetterende liveshow. Lander Gyselinck (o.a. STUFF. en BeraadGeslagen) en Adriaan Van De Velde (Pomrad) richten zich als duo vooral op de dansvloer en dat kon het publiek wel smaken. De nacht was gevallen, de lichtshow kwam beter tot zijn recht en het publiek gooide de benen los op de hoekige funk en hiphop die het tweetal bracht. Een eerste echte stroomstoot dus.

... Lander & Adriaan op Terug naar AFF.

Nordmann sluit feilloos af.

Na deze krachttoer stond Mattias De Craene de moeilijke opdracht te wachten het publiek aandachtig te houden met zijn mediterende saxofoongeluid. Helaas lukte dat niet direct en door de regen die steeds harder werd, viel het optreden letterlijk in het water. Niettemin is De Craene zeker een artiest om eens in een goede setting te gaan kijken want zijn sound is boeiend en uiterst gedetailleerd. De regen en de koude - hoera zomer! - kwamen hard binnen na anderhalf jaar geen festivals waardoor wij niet veel meer meekregen van de volgende acts. Vanop een afstandje met wat krachtvoeding kregen we mee dat 'Nieuwe Lichting'-finalist Aili verrassend stevig was en Victor De Roo ook goed klonk.

Minder dan een week voor het festival van start ging, werd aangekondigd dat Nordmann zou afzakken naar Genk en dat was voor ons meteen de grootste reden om naar dit festival te komen. Op 45 minuten tijd kwam het viertal hun uitstekende album 'In Velvet' voorstellen met nog net genoeg tijd over voor een oud nummer. Ondanks een akkefietje met iemand met een toren bekertjes speelde Nordmann een klassevolle, strakke set dat het publiek zeker kon overtuigen.

Terug naar AFF was voor mij de terugkeer naar festivals en ondanks het Belgische weer en dat het niet 'the full experience' was, beleefde ik een aangename avond in Genk. Beter dan dit voor een gratis festival zal je alleszins niet snel vinden. Het festival was gezellig georganiseerd en als ze de komende jaren weer internationale namen boeken, zal ik zeker nog eens afzakken.